Ekipa

Poznaj ludzi tworzących FORTIOR – Fundację dla Wielu


madka

ANNA JASTRZĘBSKA

„Matka”. Założycielka i Prezes Zarządu Fundacji; pedagog, psycholog, psychotraumatolog, interwent kryzysowy, ratownik.

Absolwentka m.in. Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończyła podyplomowe studia z zakresu Psychologii Transportu na Uniwersytecie Warszawskim, a także podyplomowe studia z zakresu Psychotraumatologii oraz Psychologii Stresu i Interwencji Kryzysowej na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS. Ukończyła liczne szkolenia z zakresu psychologii traumy, pierwszej pomocy psychologicznej, negocjacji kryzysowych i interwencji kryzysowej. Terapeutka EMDR. Odbyła staż w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej; dyżurowała w Klinice Psychiatrii i Stresu Bojowego Wojskowego Instytutu Medycznego przy Telefonie Zaufania dla Weteranów Polskich Kontyngentów Wojskowych. Od kilku lat prowadzi szkolenia z zakresu pierwszej pomocy medycznej i psychologicznej. Współpracowała z wieloma stołecznymi organizacjami pozarządowymi zajmującymi się ratownictwem i ochroną ludności. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Stresem Traumatycznym i Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR.

Specjalizuje się w pracy z osobami po zdarzeniach traumatycznych. Na co dzień prowadzi prywatną praktykę adresowaną do przedstawicieli służb mundurowych i ratowniczych borykającym się z zespołem stresu pourazowego. Jest autorką projektu „Tato, dlaczego tak się martwisz?”, obejmującego szereg bajek terapeutycznych dla dzieci.

W Fundacji FORTIOR udziela pomocy psychologicznej i medycznej mężczyznom, którzy doświadczyli przemocy seksualnej oraz osobom dotkniętym bezdomnością i wykluczeniem społecznym w ramach projektu Medycy na Ulicy. Anna koordynuje przebieg podejmowanych interwencji kryzysowych, prowadzi psychoterapię zaburzeń potraumatycznych i nadzoruje psychologiczną stronę projektu „4 Łapy vs. PTSD”. W ramach „taktyki białej”, czyli walki z papierem, rozlicza każdą fundacyjną złotówkę – dzięki temu budżet zawsze się nam domyka.

Ciepła, miła, sympatyczna, ale kiedy trzeba bardzo bezpośrednia w słowach. Na co dzień miłośniczka tatuaży i gier planszowych.


bart

BARTŁOMIEJ MATYSZEWSKI

Wiceprezes Zarządu Fundacji. Ratownik medyczny, instruktor pierwszej pomocy  z wieloletnim stażem, strażak-ochotnik, dumny tata.

W ramach dbałości o ciągły rozwój i podnoszenie swoich kwalifikacji studiuje pielęgniarstwo, celując w specjalizację psychiatryczną i anestezjologiczną.                  Absolwent licznych szkoleń z zakresu problematyki stresu zawodowego w służbach ratowniczych oraz pracy z „trudnym” pacjentem.

Jako właściciel RATUJ.COM.PL prowadzi szkolenia z zakresu pierwszej pomocy medycznej – ma nieograniczone pokłady cierpliwości do kursantów i pacjentów, zwłaszcza tych najmłodszych. Na co dzień pracuje w stołecznym pogotowiu ratunkowym, więc zawsze ma do opowiedzenia wiele zabawnych historii „prosto z karetki”. Jako instruktor i ratownik współpracował z wieloma organizacjami zajmującymi się ratownictwem i ochroną ludności. Jest autorem jednej z pozycji wchodzącej w skład projektu „Tato, dlaczego tak się martwisz?”.

W Fundacji pełni funkcję koordynatora pomocy medycznej w czasie podejmowanych interwencji kryzysowych. Nadzoruje skierowany do osób dotkniętych bezdomnością projekt Medycy na Ulicy, w którym działa również aktywnie jako streetworker.              Wspiera swoim doświadczeniem projekt „4 Łapy vs. PTSD”.

Bartka poznacie po specyficznym poczuciu humoru, szerokim uśmiechu, szerokich plecach i wielkim, gołębim serduchu. Prywatnie jest miłośnikiem mopsów i baristą-hobbystą, który zawsze dba o dobre samopoczucie wszystkich wokół siebie serwując pyszną kawę i jeszcze pyszniejsze naleśniki.


2323

WITOLD MYSZKA                                                                                                

Były żołnierz. Weteran Działań Poza Granicami Kraju. Ratownik. Specjalista do spraw wsparcia Weteranów. Wiceprezes Zarządu Fundacji.

Bardzo Wyjątkowy Człowiek z wielkim serduchem na dłoni. Weteran misji EUFOR ALTHEA w Bośni i Herzegowinie w 2005/2006 r. Obecnie rozpoczyna przygodę ze studiami z zakresu bezpieczeństwa narodowego na Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie – trzymamy kciuki! Jako ratownik współpracuje z Pracownią Psychologiczną SURGE przy prowadzeniu szkoleń z zakresu pierwszej pomocy i interwencji kryzysowej. Od października 2019 r. do sierpnia 2020 r. mogliście go spotkać w Mobilnym Punkcie Poradnictwa, gdzie udzielał pomocy osobom w kryzysie bezdomności.

Witek to świetny streetworker i interwent kryzysowy, bez którego nie wyobrażamy sobie projektu Medycy na Ulicy. Placówki pomocowe zna jak mało kto – zawsze potrafi znaleźć rozwiązanie dla osoby szukającej pomocy (a jeśli czegoś nie wie, zdobędzie potrzebne informacje w kilka minut!). Dla niego procedury muszą mieć sens i służyć człowiekowi, nigdy odwrotnie. Do wszystkiego podchodzi z rozsądkiem, sprawdza, analizuje… a potem i tak idzie za głosem serca wszędzie, gdzie może komuś pomóc. W FORTIOR pełni funkcję specjalisty do spraw wsparcia przedstawicieli służb mundurowych i ratowniczych, którzy na skutek doświadczonych zdarzeń traumatycznych znaleźli się w kryzysie bezdomności. Chętnie dzieli się swoim ogromnym doświadczeniem i życiową mądrością. 

Posiadacz ujmującego poczucia humoru, dwóch silnych rąk i talentu do majsterkowania. W wolnym czasie tworzy cudeńka z drewna, kamieni, żywicy i innych elementów, zaskakując nas pomysłowością i umiejętnościami. Marzy mu się mały warsztat, w którym mógłby oddawać się swojej pasji. Lubi grać w szachy, w Scrabble też. 


paweł.png

PAWEŁ WIECZOREK                                                                                                                       

Wiceprezes Zarządu Fundacji. Ratownik, specjalista ds. bezpieczeństwa i higieny pracy.

Absolwent Politechniki Warszawskiej – ukończył studia wyższe, podyplomowe oraz liczne kursy w obszarze ochrony środowiska, a także bezpieczeństwa i higieny pracy. Związany ze swoją uczelnią również zawodowo jako pracownik służby BHP. Przez kilka lat członek i skarbnik Polskiego Towarzystwa Higienicznego.

Paweł jest miłośnikiem psów i praca z czworonogami jest mu bardzo bliska – rozwijając zainteresowanie dogoterapią pracował jako wolontariusz w Stowarzyszeniu Zwierzęta Ludziom. Jako ratownik współpracował z wieloma organizacjami pozarządowymi zajmującymi się ratownictwem i ochroną ludności – aktualnie działa m.in. w Fundacji Anikar i Fundacji Ratownictwo Motocyklowe Polska.

Dba o sprawne działanie realizowanych w Fundacji projektów. Aktywnie działa jako streetworker w ramach projektu „Medycy na Ulicy”, wspiera przebieg podejmowanych interwencji kryzysowych i zdobywa wiedzę, która pozwoli mu zostać jednym z trenerów psów w ramach projektu „4 Łapy vs. PTSD”. Pilnuje twardo papierów i ochrony danych – przy nim wszystko musi być dopięte na ostatni guzik.

Profesjonalista w każdym calu. Posiadacz ujmującego głosu, który sprawia, że Paweł wydaje się ostoją spokoju – ale cicha woda brzegi rwie… Uprawia tai-chi, lubi grę w Scrabble i woli jarmuż od czekolady.


74187823_2569738709774240_3438799023337635840_n

ALEKSANDRA SŁOWICKA                                                                                                

Ratownik, fizjoterapeuta.

Ola to świeżo upieczona fizjoterapeutka, z nadzieją na wielką przygodę pracy w zawodzie. Absolwentka Wyższej Szkoły Rehabilitacji w Warszawie. Już podczas studiów pokazała, że żadnej pracy się nie boi: sprzedawała buty, opiekowała się dziećmi, była też wolontariuszką w Akademii Przyszłości!

W Fundacji Ola stara się wspierać nas we wszystkim i dbać o ciepłą atmosferę w Zespole – to nasza specjalistka ds. integracji i zdrowego rozsądku. Razem z nami działała w projekcie „Medycy na Ulicy”.

Lubi poznawać nowe miejsca i ludzi. Czerpie siłę ze spotkań (i tych przypadkowych i tych planowanych od miesięcy). Inspiruje się historiami, których bohaterowie mimo przeciwności nie poddają się (pewnie dlatego do nas trafiła!). Doszukuje się dobra w każdym i stara się przypominać nam o tym, że takie podejście jest słuszne i dobre dla zdrowia psychicznego wszystkich zainteresowanych stron.

Ola lubi aktywny wypoczynek. Zwiedzanie Warszawy – za dnia rowerem lub nocą z perspektywy biegacza – to jest to! Powiedziała nam, że to dla niej świetna okazja, „żeby usłyszeć siebie, a potem błogo zasnąć i kolejnego dnia znowu zachwycić się człowiekiem”. Fanka niebieskiego koloru i cytrynowych lodów.


małgosia.jpg

MAŁGORZATA KOZŁOWSKA

Zootechnik, pedagog, strażak-ochotnik, instruktorka dogoterapii.

Ratownik, od 2017 roku przewodniczka psa poszukiwawczo-ratowniczego. Absolwentka m.in. Wydziału Nauki o Zwierzętach Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz wielu szkoleń z zakresu dogoterapii i pracy z psem. Jako ratownik współpracowała z wieloma organizacjami pozarządowymi zajmującymi się ratownictwem i ochroną ludności. Strażak w Ochotniczej Straży Pożarnej Falenty. Przez wiele lat związana ze Stowarzyszeniem Zwierzęta Ludziom.

Kobieta zafascynowana życiem. Stara się robić wszystko żeby jak najmniej komplikować rzeczywistość, w której żyje. Ciekawa ludzi, a jednocześnie głęboko zainteresowana zwierzętami.

W Fundacji pełni funkcję koordynatora instruktorów psów asystujących w ramach projektu „4 Łapy vs. PTSD”.

Gosia uwielbia pracę z końmi, na co dzień zajmuję się opieką i szkoleniem dwóch psów rasy bearded collie (również udzielających się na rzecz naszych podopiecznych). Korzystając ze swojej wiedzy w obszarze behawioryzmu stara się trzymać w ryzach naszego Pawła. Jeśli chodzi o efekty to zdania są podzielone…


67244501_754529998299097_4199726142808129536_o.jpg

SEBASTIAN PARAFJAŃCZUK

Ratownik medyczny, instruktor strzelectwa sportowego i bojowego, instruktor systemu walki MDS i Krav Maga, żołnierz Terytorialnej Służby Wojskowej.

Studiował na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, doświadczenia zawodowego nabywał w warszawskich karetkach.

Sebastian to profesjonalista. Osłucha, opuka, zdiagnozuje… i trafi. Oprócz trafnych decyzji urzeka skromnością, spokojem i humorem. Mówca ekonomiczny: mało mówi, dużo robi. Jak już się zdecyduje zabrać głos to z sensem i w konkretnym celu. Naturalny talent w zakresie pierwszej pomocy psychologicznej.

W Fundacji jest przede wszystkim streetworkerem w projekcie Medycy na Ulicy, ale wspiera nas swoim doświadczeniem we wszystkich obszarach fundacyjnej działalności. Dał się poznać jako negocjatorski talent.

Gotować potrafi (mistrz sosu czosnkowego), a do tego ma talent manualny i lubi sobie pomajsterkować. Wszyscy go kochamy i przytulaniem naruszamy jego strefę komfortu. Od bardzo niedawna tata ślicznej Haliny!


michał.jpg

MICHAŁ ŁĘCZYŃSKI

Ratownik, płetwonurek.

Absolwent Wydziału Ekonomiczno-Prawnego Wyższej Szkoły Gospodarowania Nieruchomościami oraz studiów podyplomowych z zakresu wyceny i zarządzania nieruchomościami. Przyznaje, że zawsze marzył o studiowaniu medycyny, ale odpadł na chemii… 😉

Od wielu lat prowadzi własną działalność gospodarczą. Trenuje strzelectwo sportowe i bojowe, taekwondo oraz kapap. Organizuje szkolenia z zakresu ratownictwa taktycznego i obronności w sytuacjach zagrożenia terrorystycznego w Polsce i poza granicami kraju.

Streetworker i interwent kryzysowy w projekcie Medycy na Ulicy. Z „Matką” stanowią duet, w którym Michał jest zwykle tym „złym policjantem”. Stanowczy, bezkompromisowy, uwielbia porządek, a jego poczucie humoru jest „niekonwencjonalne”, ale to facet z prawdziwie gołębim sercem. I do tego zawodowy kucharz!

Nie ma dla niego rzeczy niemożliwych, więc jeśli czegoś nie da się zrobić, wzywamy Michała, a on to robi bez mrugnięcia okiem.

Chociaż jest dumnym patriotą i Warszawiakiem, spędził sporo czasu w krajach arabskich. Prywatnie mąż i tata dwóch synów. Miłośnik zwierząt, starych samochodów, pływania i sportów wodnych, dalekich podróży i zupy pho. Wieprzowiny i tłustego nie rusza. 😉


ola final.jpg

ALEKSANDRA ŁUKASIEWICZ                                                                                                     

Ratownik.

Studentka pielęgniarstwa na Wydziale Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Do niedawna współpracowała z firmą zajmującą się dystrybucją sprzętu medycznego dbając o to, aby defibrylatory były w Polsce powszechnie dostępne w przestrzeni publicznej. Przez kilka miesięcy była związana ze Stowarzyszeniem Pogotowie Interwencji Społecznej. Obecnie pracuje jako streetworkerka w Mobilnym Punkcie Poradnictwa.

Animatorka czasu wolnego. harcerka. Przez dwa lata związana z jedną z harcerskich grup ratowniczych.

Streetworkerka w projekcie Medycy na Ulicy.

Wspiera organizacje prozwierzęce i ideę dawstwa narządów. Hoduje dwa króliki, dwie świnki morskie, dwa szczury i afrykańskiego jeża Tuptusia. Lubi czytać i rozwiązywać zagadki logiczne. Planuje nauczyć się tańczyć. Trzymamy kciuki – roztańczona pielęgniarka to jest to!


81476389_1257302884466754_6562000491100766208_n.jpg

JOANNA PEŁKA                                                                                             

Studentka V roku kierunku lekarskiego na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Wcześniej próbowała swoich sił na SGGW, w dziedzinie medycyny weterynaryjnej i biologii.

Streetworkerka w projekcie Medycy na Ulicy. Nie da się z nią rozmawiać o niczym poza medycyną. Naprawdę.

Nie ma dla niej lata bez wyjazdu na Woodstock / Pol’and’Rock Festival. Od niedawna miłośniczka samotnych wypadów w góry.

Chciałaby mieć więcej czasu, żeby przeczytać te sterty książek, które odklada „na później”, przejść swoją steamową bibliotekę gier i zwiedzić kawałek świata. Na razie jednak skutecznie zapełniamy jej kalendarz dyżurami na Dworcu! Lubi słuchać ludzi i uczyć się od innych. Prawie non stop słucha muzyki, lubi abstrakcyjny humor i memy, które nikogo innego nie śmieszą. 🙂 Mieszka z Papugiem (takim prawdziwym, skrzydlatym). Nie je mięsa, bo tak.


60729623_2733318106739323_7502664187953283072_o.jpg

DARIA KAŹMIERCZAK

Ratownik. 

Studiuje animację kultury i edukację nieformalną na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Na szkoleniu z kwalifikowanej pierwszej pomocy poznała trójkę naszych Wolontariuszy i nie tylko zdecydowała się wpaść do nas na Dworzec (i została!), ale pisze pracę licencjacką na temat siatki pomocowej dla osób w kryzysie bezdomności na przykładzie naszej działalności. Super, co?

Instruktorka harcerska, wychowawca kolonijny, animatorka. Miłośniczka pieszych wędrówek z plecakiem (szczególnie samotnie po Tatrach). Co jakiś czas farbuje włosy na różowo i marzy o zobaczeniu Himalajów z bliska. W wolnej chwili lubi brzdąkać na gitarze albo… ukulele! Na naszym dyżurze poznacie ją po tym, że albo śpiewa pod nosem, albo przynajmniej nuci. Zaczęła edukację w zakresie Polskiego Języka Migowego i chciałaby ją kontynuować. Wierzy, że człowiek jest z natury dobry. Każdy.

Absolutnie uwielbia krowy. 🙂 Atrybut: kolorowy, zapisany po brzegi kalendarz w Muminki.


82901518_110011903772330_3399910727287308288_n

MARCIN 

Ratownik medyczny, prawnik. 

To nasz supertajny Wolontariusz. Pracuje z nami ręka w rękę, ale ze względu na specyfikę swojej pracy zawodowej nie może się Wam pokazać.

Wspiera nas zarówno w działaniach Medyków na Ulicy, jak i w pozostałych projektach -jest specjalistą od beznadziejnych spraw prawnych.

Miłośnik wspinaczki, łażenia po lesie, podróży po świecie i solianki na wywarze rybnym.


1

MICHAŁ WALTER CHEŁSTOWSKI                                                                                                     

Ratownik. Pomysłowy Dobromir. 

Pojawił się na jednym z dyżurów Medyków na Ulicy, ponieważ współpracował z firmą, która po przyjacielsku użyczała nam swojej karetki. Przesiadł się do naszej… i tak już został. Wszechogarniacz, Człowiek-Pomysł. Jeden z organizatorów projektu Maska dla Medyka – w czasie pandemii covid-19 pracował nad możliwościami wyposażenia jak największej liczby placówek medycznych w środki ochrony osobistej. Zawodowo kręci filmy, robi zdjęcia i montuje je szybciej niż zdążymy pomyśleć.

Streetworker w projekcie Medycy na Ulicy. Pozyskiwacz masek, kombinezonów, wszystkiego – dba o to, żeby w karetce nigdy niczego nie zabrakło. Nasz reprezentant w Branżowej Komisji Dialogu Społecznego ds. Bezdomności. Wiemy, że możemy zawsze na niego liczyć, niezależnie od tego, czy chodzi o wyjazd na pustostan, interwencję u osoby dotkniętej przemocą, 48-godzinny dyżur w placówce pomocowej czy wyjazd na drugi koniec kraju „bo trzeba”. Michał jest zawsze, byleby mógł wstać po 10:00…

Umie i lubi strzelać – jest instruktorem. Obsługuje naszą drukarkę 3-D i ma z tego taką radochę, że nikomu nie da się do niej dotknąć. Wspiera nas we wdrażaniu nowych technologii (m.in. zastosowania wirtualnej rzeczywistości w psychoterapii). Dumny posiadacz głośnego jeepa. Ciężki w wykarmieniu, bo wybredny. 🙂


DZIURA, Ewa - 2020

EWA DZIURA                                                                               

Psycholog.

Studia magisterskie z zakresu psychologii ukończyła na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Aktualnie w procesie 4-letniego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie poznawczo – behawioralnym. Odbywa staż kliniczny w jednym z warszawskich szpitali. Absolwentka wielu szkoleń z zakresu pracy z osobami zmagającymi się z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Specjalizuje się w pracy z osobami cierpiącymi na zaburzenia dysocjacyjne (konwersyjne). Członek Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej. Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywała w Fundacji SYNAPSIS.  

W Fundacji FORTIOR zdobywa doświadczenie w udzielaniu pomocy psychologicznej osobom dotkniętym bezdomnością i wykluczeniem społecznym w ramach projektu Medycy na Ulicy. Współpracuje z „Matką” w zakresie podejmowanych interwencji kryzysowych, prowadzi psychoterapię zaburzeń dysocjacyjnych i jest niezastąpionym kierowcą niebieskiego opelka o imieniu Adam. Jeśli trzeba – w środku nocy wstanie i wszędzie dowiezie nas na czas (a do tego stara się jeździć zgodnie z przepisami ;))! Specjalistka w łamaniu zasad, ale tylko wtedy, kiedy ewidentnie stoją w sprzeczności z możliwościami udzielenia człowiekowi pomocy. Zawsze wierzy w ludzki potencjał.

W domu zawsze czeka na nią wierna Lusia rasy beagle – nie do końca wiadomo kto bardziej cierpi w sytuacji rozłąki. Miłośniczka jazdy konno. Zadeklarowała, że kiedy wygra turniej pokerowy to część nagrody przekaże na wsparcie naszych podopiecznych, więc… trzymamy kciuki!


115806868_4062153637188771_95951103326563855_n

MARTYNA GOŁAWSKA                                                                          

Psycholog, specjalista terapii uzależnień w trakcie certyfikacji.

Ukończyła studia magisterskie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim im. Jana Pawła II w Lublinie. Obecnie realizuje studia podyplomowe z przygotowania pedagogicznego. Ukończyła szkolenie trenerskie VCC (Vocational Competence Certificate). W najbliższym czasie planuje rozpocząć szkolenie całościowe w zakresie psychoterapii poznawczo-behawioralnej.

Doświadczenie zdobywała podczas stażu w Ośrodku Rehabilitacji Uzależnień i Podwójnej Diagnozy dla Mlodzieży w Otwocku, w jednostkach penitencjarnych na terenie województwa lubelskiego, Ośrodku Pomocy Postpenitencjarnej, Szpitalu Neuropsychiatrycznym, świetlicy opiekuńczo- wychowawczej oraz Oddziale Onkologicznym dla dzieci z chorobami krwi w Lublinie. Prowadziła warsztaty z zakresu umiejętności komunikacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Aktualnie pracuje w Mobilnym Punkcie Poradnictwa, gdzie wspiera osoby w kryzysie bezdomności. W swojej pracy kieruje się szacunkiem do drugiego człowieka, zrozumieniem i akceptacją przeżywanych emocji.

Prywatnie miłośniczka górskich wędrówek, historii XX wieku, rękodzieła i planszówek.


MAREK RZADKOWOLSKI (10.02.1974 – 30.06.2020)

Ratownik, masażysta. Po prostu dobry człowiek.

Marek był absolwentem ekonomii na Uniwersytecie Wrocławskim – w każdej organizacji, w której działał, był specjalistą od procedur i optymalizacji działalności we wszystkich zakresach. Dbał o ciągły rozwój, zaczynał stawiać pierwsze kroki jako masażysta. Chciał wspierać nas swoim stołem do masażu i w zaresie „pracy z ciałem” pomagać naszym pacjentom w redukcji objawów somatycznych. Jako ratownik-wolontariusz był związany z wieloma organizacjami pozarządowymi zajmującymi się ratownictwem i ochroną ludności. Wspierał m.in. Pokojowy Patrol w zabezpieczeniu Przystanku Woodstock.

„Rzadki” był streetworkerem, który zaczynał tworzyć projekt Medycy na Ulicy razem z Anią. Uwielbiał „mundurówkę” i przedstawicieli tych środowisk wspierał całym sercem. Czasem mówiliśmy na niego Człowiek-Procedura. Pilnował, żeby wszystko było bezpieczne, uporządkowane, opisane i posortowane. Jeśli coś nie wyszło, to na pewno wiedzieliśmy o tym od Marka. Czasem wściekaliśmy się na siebie, czasem coś nas dzieliło, ale ostatecznie zawsze szliśmy ramię w ramię.

Chociaż jego wzrost i postura budziły respekt – był człowiekiem o gołębim sercu, gotowym do niesienia pomocy o każdej porze dnia i nocy. Był zawsze, dla wszystkich. Kiedy ktoś potrzebował pomocy – nie pytał „dlaczego?” tylko „co i gdzie?”. Nie zdążyliśmy pomyśleć – Marek był.

Mamy nadzieję, że dalej jest gdzieś obok nas… Ze swoim charakterystycznym poczuciem humoru, reagujący salwami śmiechu na sytuacje, które jeszcze przed chwilą wcale nie wydawały się zabawne, ale horrory oglądający przez palce – bo duchy.

Cudowny człowiek, przewspaniały, lojalny przyjaciel, bez którego nic nie będzie już takie samo.

– „Marek, wiesz co?”
– „Nie.”

Kochamy. Tęsknimy.
Do zobaczenia po Tamtej Stronie, Bracie.